Verleden jaar besloot ik dat het te ver gekomen was. Ik woog 125 kg. Ik zweette van met mijn ogen te draaien en was buiten adem wanneer ik een simpele trap op moest. Op een dag moest ik ergens gaan tekenen op verplaatsing en 's avonds alleen op mijn hotelkamer zat ik nog wat te werken toen ik plots opmerkte dat er een spiegel aan de overkant stond.
En daar zat ik dan, broek open moeten doen, pens die er uitpuilde. Dubbele kin en pafferige zweterige kop.
Het is een beeld dat voor eeuwig in mijn geheugen gegrift staat en dat ik nog steeds oproep wanneer ik in de verleiding kom om het op te geven.

Op aanraden van de man van wie ik het geluk heb hem een goede vriend te mogen noemen, Michael Lescroart besloot ik Pronokal te proberen. Hij bracht me in contact met Bart Cop, die indertijd voor P-Magazine de veelgelezen column 'Bart De Weger' schreef en die later het boek 'De Pronokal Methode' schreef.
Veel had ik niet nodig om het te proberen, er diende immers drastisch ingegrepen te worden.

Ik bracht een bezoek aan de Pronokal dokter en drie maand later woog ik 25 kilo minder.

Na een zomer vol feestjes, bierfestivals ( ik ben nu eenmaal een hedonist, je kan het beestje niet veranderen ) was er van een jojo-effect amper sprake. Een luttele 5 kilo was erbij.

105 kilo is nog steeds geen gezond gewicht, daarom heb ik besloten om het dit jaar nog eens dunnetjes over te doen en er deze keer een dagboek van bij te houden.
Na drie maand Pronokal weet ik perfect hoe het werkt ( en het werkt ) maar ook hoe de zakjes te pimpen zijn zodat het een pak aangenamer wordt.

Ik zet het online omdat ik ervan overtuigd ben dat mijn bevindingen mensen er kunnen van overtuigen om vol te houden.
De recepten die ik online zet zijn 95% orthodoxe Pronokal.
Binnen de lijntjes kleuren lukt me enkel in mijn tekeningen,
en dan nog.


Erwin